Gwiazdki

Strony + Newsy

newsy
1
2
3
4
Medwia: Mężczyzna pokłócił się z niedźwiedziem o borowika
Mieszkaniec wsi pod Miedwogradem trafił na izbę przyjęć z licznymi zadrapaniami i, jak sam to ujął, „nadszarpniętą dumą”. W czwartek rano, podczas grzybobrania, mężczyzna natknął się na wyjątkowo okazałego borowika, którego w tej samej chwili upatrzył sobie niedźwiedź. Postanowił bronić znaleziska, powołując się na zasadę „kto pierwszy, ten lepszy”. Niedźwiedź tego argumentu nie uznał. „Godło kraju czy nie godło, ja go zobaczyłem pierwszy” – upiera się poszkodowany, który mimo obrażeń nie zamierza rezygnować z grzybobrania. Leśnicy przypominają, że jesienią niedźwiedzie intensywnie gromadzą zapasy przed zimą i nie są skłonne do negocjacji.

Nagłówek

20 listopada 2026

Od Aiolyt – Plecy, heavydirtysoul (VII) [AU]


Minęły eony, ciągnące się ospale, a dzień nie różnił się tak bardzo od nocy. Ciemne, szare ściany przez słaby dostęp światła dawały wrażenie rosnących w nieskończoność. Cela była pusta – metalowe drzwi po lewej, wąskie, zakratowane okno po prawej i nic więcej. To nie mógł być pokój, w którym było przetrzymywane wcześniej, ale wspomnienia rozmazywały się w nieustannej migrenie.

Od Zahry – Plecy

Zahra posiadała dużo tatuaży. Tyle że trudno było jej je zliczyć. Oczywiście, im więcej, tym lepiej, i Zahra z chęcią poszłaby w jatkę o światowy rekord ilości tatuaży, gdyby taki rekord był do przebicia. Czy był? Cholera wie.
W sumie trudne pytanie, czy wygrałaby w ilości tatuaży. Bo miała sporo takich, co były jakby… jedne, a duże. A nie tylko pierdyliard małych. Na przykład ta nawiedzona okiem szczęka na jej kolanie albo tamta ogromna ćma. No i największy z nich wszystkich – tekst na plecach. A z tym tekstem, to było tak:

Od Muunokhoi – Koń (IV)

Jurta ojca zawsze była duża, ale nigdy nie znalazło się w niej miejsce dla ciepła.

Od Bashara – ᠮᠣᠷᠢ (XI)

Gościnna jurta, którą nam dają, stoi na samym skraju obozu, tam, gdzie kończą się równe rzędy i zaczyna step.
Jest mała i stara, z filcem poszarzałym od deszczów, połatanym w kilku miejscach kawałkami innego koloru, a jej drzwi, kiedyś pewnie czerwone, wyblakły do barwy zaschniętej krwi. W środku pachnie kurzem i zimnym popiołem. Ktoś rozpalił w palenisku ogień z łajna i zostawił przy nim kocioł z herbatą i miskę suszonego twarogu, ktoś rozłożył na podłodze skóry do spania, dwie, po obu stronach ognia, tak daleko od siebie, jak tylko pozwalają na to ściany. Jest tu ciepło. Jest sucho. Jest tu wszystko, czego wymaga od gospodarza prawo gościnności, i ani źdźbła więcej.
Nie zostaję w środku. Nie mogę usiedzieć przy ogniu, gdy wszystko, co mam w sobie, gotuje się jak mleko w kotle, za chwilę gotowe wykipieć. Biorę wodze naszych koni i prowadzę je nad rzekę.

Od Eirika – Plecy

— Ubierz się.

Od Cerese - Plecy

Cerese nie miała w zwyczaju poświęcać swojego czasu ludziom, którzy nie potrafili uzasadnić, dlaczego mieliby na niego zasługiwać.

Od Vaerila — Plecy

TW: FREAK!!! i żałosny simp
— Naprawdę panią przepraszam!

19 listopada 2026

Od Bernarda – Akt [AU]

Tego dnia powietrze w Czwartym Dystrykcie było wyjątkowo ciężkie. Mgła osiadła na kejach, zasłoniła port pod kotarą waty, jakby wiatr przestał istnieć. Wszystko było stałe, martwe, nieruchome. Jakby cały dystrykt był już zaświatami. Jakby cała Czwórka poszła na śmierć, a nie jedynie wybrana przez tłum para dzieciaków.

Od Aiolyt – Pętla

— “Z”? — Aiolyt podrapało się po głowie, nie mając już żadnego pomysłu.

— Gościowi tak pętla się wrzyna w szyję, że się udusił i umarł.

— No kurwa bez jaj, cały alfabet prawie przelecieliśmy!

— Pro-re-tal-riat. — Wypisał na kartce dumny z siebie Alex. — Przegrałoś! Z garami robisz ty!!

— Ty wiesz w ogóle co to kurwa znaczy?!

— Oczywiście!

— To się pochwal. Słucham!

— To gdy matka jest głową rodziny na przykład.

— Alex, przysięgam na bogów, zabije cię. NIE MASZ KURWA POJĘCIA CO TO ZNACZY!! To jest definicja matriarchatu, cymbale!

Mężczyzna wyszczerzył się szeroko, ale nie kontynuował rozmowy ani nie zamierzał się tłumaczyć. Osobliwość było bliskie wstania i pobicia go.

Od Aiolyt – Pętla, heavydirtysoul (VI) [AU]


Pierwsze promienie słońca przedarły się przez niewielką szparę w materiale namiotu, padając prosto na zamknięte oczy Aiolyt. Zamruczało niezadowolone, obracając się tak, by światło nie przeszkadzało we śnie. Niewielki kawałek skóry, który wystawał jeno spod koszuli zaczął przyjemnie się nagrzewać. Wymruczało coś nieskładnie, zadowolone.

Od Bashara – ᠮᠣᠷᠢ (X)

Bracie.
Słowa wiszą w jurcie razem z dymem, a ja czuję je w piersi niczym strzałę, która weszła głęboko i utkwiła między żebrami, i nie wiem, czy bardziej boli mnie to, że chan je wypowiedział, czy to, że Khenbish nie powiedział mi ich ani razu. Siedem lat. Siedem zim przy jednym ogniu, siedem wiosen w siodle, tysiące rozmów, kłótni, nocy, podczas których opowiadał mi o wszystkim – o stepie, o ludziach, o tym, czego chcą i czego się boją – i ani razu, ani jednym słowem, nie wspomniał o tym, że jest synem chana Temürid.

Od Vaerila — Akt [AU]

TW: śmierć, trupy, same złe rzeczy, ale powinniście się już chyba przyzwyczaić
Wreszcie się przejaśniło. Im oczom nie ukazał się jednak oczekiwany widok leśnych ścieżek czy wiejskich zabudowań, ale obraz prawdziwego zniszczenia. Wszystko wskazywało na to, że w tych stronach łąk nie zdobiły kwiaty, a trupy.

Od Cerese - Pętla, Wszystkie moje śmierci (VI)

Tego wieczoru wino smakowało wyjątkowo podle.

Od Azury – Głód (II)

Proszone kolacje stawały się dla mnie coraz trudniejsze. Najchętniej za każdym razem uprzejmie bym odmawiała uczestnictwa w nich, ale wiedziałam, że Ava nie byłaby z tego zadowolona. Zgadzałam się więc na każdą kolejną, nie chcąc sprawiać jej więcej problemów, niż już miała pracując dla mnie. Zdawałam sobie wszak sprawę z tego, jak wieczne zbywanie zaproszeń wpłynęłoby nie tylko na postrzeganie mnie przez środowisko artystyczne, ale i na stosunek do niej oraz miejsca pracy, którego nie chciała zmieniać. Nawet mimo mojego wielokrotnego zapewniania jej, że gdyby jednak się namyśliła, zawsze będzie mogła liczyć na moje szczere polecenie każdemu, z kim chciałaby współpracować. Wciąż jestem pewna, że gdyby tylko zapytała, przyjęliby ją na najwyższe stanowiska, w tym managerskie, w niemal każdej galerii w mieście.

Od Muunokhoi – Koń (III)

Tsola, przygotowując konia do drogi, zapytał, czy nie wolałabym wypić herbaty, zanim pojedziemy. Ja odpowiedziałam, że wolałabym cieszyć się końskimi szczynami w piekle demonów, niż wypić cokolwiek w jego jurcie i na tym dyskusja się kończy.
Wyruszamy od razu.