Od Vaerila — Wieża [AU]

TW: gore

Miecz dzielnie wskazywał im drogę. Niestety uparcie nie zdradzał, ile przeprawy przez dzikie ostępy im jeszcze zostało.

Od Azora – Dłonie

Dawno, dawno temu, dwa lata temu, w roku dwa tysiące sto trzydziesty ósmym, gdy byłem jeszcze małym i niedoświadczonym gruchaczem, wybrałem się na wycieczkę naukową do Stellaire. Jako świeżo upieczony profesor doktor habilitowany nauk leśnych specjalizujący się w entomologii, uznałem za stosowne odwiedzić jeden z cudownych i bogatych w insekty regionów, który zwano potocznie Lasem.

Od Bernarda – Połączenie

Znał tę legendę z okolic Tenjitsu, starą jak sam świat. O czerwonym sznurku, związanym u palca osoby. Sznurku, który łączy go z jego bratnią duszą.

Od Dantego – Zmierzch [AU]

Między wiosną a latem bywały noce, co wgryzały się chłodem w ramiona, jednak Dante nigdy nie odczuwał ich w ten sposób. Jego skóra, nagrzana niczym kamień wyłożony w słońcu, święciła się wręcz ciepłym blaskiem w bezbrzeżnych ciemnościach, niosąc wszędzie kaprys dnia i śmiech wiatru ze sobą. Dopiero z czasem zrozumiał, czym był ów chłód, dotkliwszy od krwi uciekającej z rany i wychładzającej ciało, bo krew dało się zetrzeć, krwotok zatamować. Szronu pokrywającego duszę nie mógł zedrzeć własnymi rękami.

To nie zmierzch był temu winny.

Od Azury – Rak [AU]

Wydarzenia przedstawione w opowiadaniu są całkowicie zmyślone, wszelkie ewentualne podobieństwa imion i zdarzeń są dziełem przypadku.

Pod pokład wciągnęły mnie tym razem dobiegające stamtąd głośne śmiechy. Otworzyłam drzwi do kabiny nawigatorskiej i zmierzyłam pytającym spojrzeniem całe zgromadzenie. W niewielkim pomieszczeniu było zdecydowanie więcej ludzi, niż przewidywały założenia ochrony przeciwpożarowej. Nie jestem pewna, czy zdołałabym się tam zmieścić, gdybym zdecydowała się dołączyć.

Od Janka - Iskra (III)

Siedział Jasiek w świetlicy przy oknie, przy stole zasłanym kolorowym papierem. Złożył arkusz na pół, potem jeszcze raz, i jeszcze, i ciął. Nożyce kłapały cicho, ciach-ciach, ostrze w papier wchodziło jak w masło, a spod ostrzy sypały się na stół drobne ścinki, czerwone i zielone, i żółte jak kaczeńce.

Od Vaerila — Połączenie [AU]

Dni mijały szybko. Szczególnie te spędzone w podróży.

Od Cerese - Połączenie, Wszystkie moje śmierci (IV)

Cerese przez długi czas próbowała nie wyciągać pochopnych wniosków.

Od Zahry – Róg

Zahra nie miała problemu z pytaniami zadawanymi przez czat podczas streamów. Na większość odpowiadała szczerze, a te zbyt osobiste, chamskie czy podjudzające zwykle zbywała żartami. Generalnie, kierowała się zasadą, że skoro ludzie chcą ją oglądać, to nic złego w tym, że również chcą ją bliżej poznać. No, chyba że byli totalnymi dupkami jak ten głupi pierdziel od wystroju jej pokoju.

Od Dantego – Dłonie

Na ławce przed szpitalem nikogo poza nim nie było. Czas odwiedzin skończył się całe osiem godzin temu, a zanim pierwsi zmartwieni bliscy mieli znów przybyć pod szpitalne progi, musiało minąć kolejne cztery, żeby pielęgniarki ich wpuściły. Nikt nie czekał na słowa lekarza z papierosem między palcami. Nikt nie pił kawy, choć ledwo czuł jej smak. Nikt nie wzdychał, nie mówił, że ktoś się w końcu doigrał. Nikt, a jednak każdy, kto z tej ławki kiedyś skorzystał, odcisnął swoje przeżycie w przestrzeni przed drzwiami szpitala, aż Dante widział ich wyraźnie, te drżące ramiona w pospiesznie narzuconej kurtce, zbyt cienkiej, te nogi odsłonięte przez spódnicę, bo to miało być wyjście na kolacje, nie czekanie w obawie. A może po prostu nasłuchał się wystarczająco od kogoś, by tych ludzi rozumieć i słyszeć, nawet gdy świat nie rozumiał i nie słyszał, zajęty sobą?

Od Aiolyt – Dłonie, heavydirtysoul (IV) [AU]

Sny podczas gorączki paliły pod powiekami jak rozżarzone węgle, wprawiając ciało Aiolyt w dyskomfort. Nogi były nadal unieruchomione, co nie pozwalało na przewracanie się z boku na bok. Było nieustannie przecierane jakims chłodnym materiałem, który pozbywał się lepkiego potu.

Od Daniela - Wiek

Stellaire, 17.06.2136

Daniel Dworakowski

Więzienie własnego tchórzostwa

Głębia poczucia winy

Mavka i Spytko

Druga szuflada z lewej

Pogorzelisko utraconego dzieciństwa

Od Cheoryeona – Koń [AU]

— Kto tam jest!

Halloween - Podsumowanie

Buu!

Od Bashara – Wiek (II)

Pytanie zawisło w loży.

Bashar znał je, choć rzadko słyszał je w takim brzmieniu, ubrane w słowa o tkance łącznej i funkcjonalnym mięśniu – zwykle zadawano mu je prościej, przez ściśnięte gardło, na szpitalnym korytarzu pachnącym mocnym środkiem dezynfekującym, pod drzwiami sali, za którymi ktoś przed chwilą przestał oddychać. Słowa się zmieniały. Ciężar pozostawał ten sam, a Bashar rozpoznawał go tak jak dłoń, która przez stulecia trzymała różne narzędzia – pióro, wodze, cięciwę, skalpel – rozpoznaje w ciemności znajomy kształt.