Od Zahry – Północ, Silver for Monsters (I) [AU]

Znalazła to zlecenie w Velen.

Drewno tablicy, do której przypięta była kartka, było spróchniałe i zrzuciło warstwę drzazg na dłonie Zahry, gdy próbowała ściągnąć papier. Właściwie, to cała ta tablica się zatrzęsła i zachybotała i gdyby nie kocie refleksy Zahry, pewnie zwaliłaby się na jej twarz. Na szczęście odskoczyła w ostatniej chwili. Tablica łupnęła o zabłoconą ziemię, deski robiące za tło wszystkich ogłoszeń rozpadło się z głuchym trzaskiem.

Od Constancii – Północ

Śmierć była na północ. Wszystko, co miało zmienić najważniejsze części jej życia, było na północ, niecały kilometr stąd. Na północne niebo patrzyła, mając ledwo tlącą się nadzieję, że zobaczy tam zarys sylwetki tej kobiety, za którą tak tęskniła.

Od Jehana – Horyzont

Spokojna, jazzowa muzyka wybrzmiewała z małego radyjka towarzyszącego strażnikowi. Mężczyzna siedział przy swoim biurku, w palcach obracał długopis, próbując rozwiązać krzyżówkę. Zapisał kilka liter, znów popadł w zamyślenie. Skupiony był na kartce dość długo, tylko raz odkładając cały zbiór krzyżówek na bok, by wypuścić wychodzących, już byłych skazańców, na zewnątrz.

Wbudowane w ciężkie, metalowe wrota mniejsze drzwi otworzyły się, ciepłe promienie słoneczne powitały nowych wolnych obywateli. Wśród nich był pewien młodo wyglądający mężczyzna. Przystanął kilka metrów za wyjściem, wykonał głęboki wdech. Zaczął się rozglądać, gdy nagle jego uwagę przykuł ktoś, kto ewidentnie machał do niego ręką. Kiedy ich spojrzenia się spotkały, mężczyzna szybkim krokiem podszedł do wyższego od niego blondyna.

— Czekałeś — oznajmił z pewnym zaskoczeniem, ale także ogromną ulgą w głosie.

Od Tristana – Popiół (II)

TW: wspomnienie ataku terrorystycznego

Niebo czerniało burzą nad miastem jak plama ropy rozlewająca się po wodzie. Chmury zbierały się ociężale, acz nieubłaganie, z rezonującym w żebrach śmiechem grzmotów przyjmując krótkie spojrzenia przechodniów, ich przyspieszone kroki prowadzące jak najszybciej do celu. Powietrze zgęstniało, sapnęło mu nieprzyjemnie w kark, przez co pot zebrał się drobnymi kroplami na skórze i przykleił do niej białą koszulę, tę najbardziej pogiętą, zużytą, by okazać nią właściwy szacunek dla domu sprawiedliwości. Tristan rzucił już drugiego wypalonego papierosa pod kapliczkę Ceartasa stojącą pod sądem, a potem wyciągnął z paczki trzeciego i zapalił.

— Będziesz śmierdział na sali fajkami.

Od Azury – Dziób [AU]

Wydarzenia przedstawione w opowiadaniu są całkowicie zmyślone,
wszelkie ewentualne podobieństwa imion i zdarzeń są dziełem przypadku.

Miękkie światło znikającego za horyzontem słońca skąpało cały pokład w odcieniach wyjątkowo ciepłej żółci oraz intensywnego pomarańczu. Refleksy światła odbijały się od wody, raz po raz, przy wyjątkowo niekorzystnym układzie fala-pokład uderzając prosto w oczy i oślepiając na moment. Mimo tych drobnych niedogodności widok na ozłocone fiordy zapierał dech w piersi. Oglądanie ich we mgle, owszem, miało swój klimat, jednak to ich wydanie miało w sobie nie mniej z tej mistycznej magii, jaką lubiliśmy przypisywać przyrodzie.

Od Bashara – ᠮᠣᠷᠢ (VII)

Budzi mnie zimno.

Od Vaerila — Północ [AU]

W pierwszej chwili pomyślał, że Nikolai naprawdę go oszukał. I wcale by go to nawet nie zdziwiło. Doskonale zdawał sobie sprawę z własnej naiwności. Nikt nigdy nie nauczył go rozpoznawać podstępów. Od dzieciństwa otaczający go ludzie okazywali mu życzliwość. Traktowali go z troską, niekiedy wręcz pobłażliwością. Wierzył, że nikt na świecie nie zamierza go skrzywdzić.

Cóż, przynajmniej tak było, zanim jego brat postanowił wymordować całą ich rodzinę.

Od Cerese - Dłonie, Wszystkie moje śmierci (III)

Cerese od dawna wiedziała, że nie należy do kobiet szczególnie cierpliwych, ale dopiero tego wieczoru zrozumiała, jak niewiele zostało w niej cierpliwości, kiedy chodziło o Dalię.

Od Nivana – Blizna

Deszcz za oknem powoli spływał po szybie, tworząc nieidealną smugę. Jedna kropla łączyła się z drugą i kolejną, tworząc jedność, ostatecznie opadając ku dołowi. Kiedy jedna z nich opada, ciągnie za sobą resztę, nie chcąc samotnie opaść na dół. 

Od Aiolyt – Próba, heavydirtysoul (II) [AU]

Yuliyo,

Wątpię, że otrzymasz ten list, nie zamierzałom go w pierwszej kolejność w ogóle wysłać. Jest to bardziej wpis do dziennika, jednocześnie boli mnie on tym bardziej, bo muszę oszczędzać papier. Wiesz, jak bardzo nienawidzą tego, co tworzę. Odkąd cię nie ma, nie napisałom żadnej nowej piosenki. Czy mogę nazywać cię swoją muzą? Myślę, że jesteś moją widownią. To tak strasznie głupie. Potrzebuję zapisać to, co się dzieje, inaczej oszaleję. Trzymają mnie tu, dzień po dniu. Ile jeszcze? Czy kiedyś stąd wyjdę?

Od Bernarda – Płyta

Był zmęczony. Gdyby nie to, że przysnął na kanapie w garażu Sanjiego (a raczej jego rodziców) i obudziły go wbijające się w kręgosłup sprężyny, to pewnie jeszcze by długo spał. Łupało mu w krzyżu, jakby miał trzy razy więcej lat, niż miał.

Od Tristana – Popiół (I)

TW: wspomnienie ataku terrorystycznego

Korytarz biura jaśniał znajomymi, stonowanymi barwami, bezosobowymi w swoim prostym charakterze. Szara podłoga, białe ściany, kremowa kanapa wygnieciona w oczekiwaniu na kawę lejącą się z prychającego ekspresu, w kącie roślina, umierająca, w drugim taka sama, dogorywająca z braku wody. Wszystko ustawione tak, jak powinno być, jak zawsze stało, stanowiąc arterie dla pracowników dotleniających kolejne pokoje nowymi danymi i odbierających zatruwające dochodzenie informacje o błędnych poszlakach. Tristan nauczył się rozpoznawać rytm tego mechanizmu przypominającego organizm jak bicie własnego serca, nauczył się schematów przekazywania akt, nacisku wywieranego na największe zastawki, by przepuścić dalej pytania oraz prośby, nieszczelności w poszczególnych segmentach, które naprawiały awaryjne protokoły postępowania. Wcześniej uważał to za oddanie pracy, później pozwoliło mu to przetrwać. Zmienić się. Dopasować. Po wypadku, zamiast podążać wciąż wyznaczonymi dla niego ścieżkami, wtopił się w szczeliny ciała i żył poza zasięgiem ochronnego systemu. Założył maskę, z wierzchu udając, że jest jednym z nich, a w tym czasie pasożytował na ludziach nieostrożnych, podatnych na szantaż, na niedopatrzeniach, na wyliczonych chwilach, gdy zastawka się domykała i świadomość wyżej nie dostrzegała wszystkich naruszeń. Bezobjawowo, z okazjonalną gorączką przy pęknięciu któreś krwinki.

Teraz mijał komory żywiciela zastawione biurkami i czuł na sobie spojrzenie podnoszących się głów. Inne niż zazwyczaj, bardziej niedowierzające, szukającego w jego postawie skruchy, gdy odprowadzali go wzrokiem w stronę windy. Wygryzł z ciała prawa zbyt wiele za jednym razem, by głowa przeoczyła tak jasny przejaw choroby.

Od Octavii - Zdrada, Kto pływa w Kokytos (III)

Kiedy odzyskała przytomność, pierwszą rzeczą, którą poczuła, był smak ziemi.

Od Bashara – ᠮᠣᠷᠢ (VI)

Źrebięta stoją przy linie jak każdego ranka, uwiązane jedno obok drugiego, a ich matki pasą się wokół, i jak każdego ranka żadna z klaczy nie ma ochoty oddać mi mleka.

Od Azury – Płyta

Wyjątkowo silny tego dnia wiatr targał wściekle moje rozpuszczone włosy, gdy szłam w kierunku sklepu starego znajomego. Ubrana w znoszone jeansy, które powoli powinny już wyemigrować na stałe z mojej szafy, wściekle czerwone trampki i starą merchową koszulkę pewnego solisty, nie wyróżniałam się zupełnie niczym z otaczającego mnie tłumu. Z bezprzewodowych słuchawek dousznych płynęła muzyka, otulając wzburzony umysł, zastępując chaotyczny harmider miasta znajomą melodią. Tempo kroków mimowolnie dopasowałam do rytmu starej piosenki, jaka rozbrzmiewała w moich uszach, dając się ponieść muzyce.