Od Annikki – Tęczowe prezenty (II)

Posada informatorki w mafii miała niemało zalet, które z początku łatwo umknęły Annikki. Wiedziała, że słowa mają wagę, że od jej zdolności odsiewania mylących tropów rozrzucanych przez wrogie organizacje od prawdy zapewniającej jej ludziom stanie krok przed wszystkimi zależy nierzadko bezpieczeństwo wielu osób, a także sekretów mafii. Pragnęła wiedzy, ciągnąc do niej jak do lampy ustawionej na najwyższej półce w ciemnym pokoju, więc gdy nielegalne oprogramowania zapewniały jej dostęp do źródeł, których nigdy by sama nie odkryła, Annikki zatraciła się w swych poszukiwaniach, za dnia na mocy dziennikarskiej przepustki dostając się w miejsca dla innych niedostępne, w nocy spisując wiadomości do rozesłania po działających w cieniu agentach. Nie myślała o tym, jak łatwo by jej było poprowadzić jedną misją wedle swojego życzenia, aż pewne egzotyczne imię nie zaczęło być czymś więcej niż kolejnymi literkami spisanymi na kartce. Profesjonalizm odszedł na bok, ustępując miejsca tej ciepłej, płonącej w niej niczym knot świecy potrzeby, by znaleźć się bliżej tego łagodnego spojrzenia i głosu, cichego w tłumie, wyraźnego w jej uszach.

Od Mishki do Dantego

Mishka skrzyżowała ręce na piersiach i z powrotem, w buńczucznym geście wkładając w to całą swoją siłę, wylądowała na metalowym krześle, odwracając oburzone spojrzenie od postarzałej facjaty funkcjonariusza. Gniew Dantego uważała za całkowicie uzasadniony – elfce również spieszno było do domu, do swej bezpiecznej przestrzeni poza granicami miasta, do zwierząt, burego Krzesimira, domagającego się podlania ogródka, a wizja kolejnej doby spędzonej w ciasnej celi komisariatu przyprawiała ją jedynie o kolejną falę niepohamowanej złości. W przekonaniu, iż nie zrobili nic złego, za nic mając sobie możliwe konsekwencje swych czynów i słów, raz jeszcze odwróciła się w stronę policjanta, spoglądając na niego spode łba.

Od Dantego – Tęczowa Rękawica (II)

— Dante… — zamruczał z rozbawieniem Bashar, gdy silne, bokserskie dłonie wspięły się z jego bioder na plecy, a ramiona zamknęły ukochanego studenta medycyny w ciasnym uścisku, nie pozwalając odsunąć się choćby na milimetr. Dante uśmiechnął się w pocałunku, a uśmiech ten był charakterystycznie pozbawiony niewinności.

— Do zawodów jeszcze trochę czasu…

— Obiecałem Cangrande, że się nie spóźnisz.

Od Virgila – Tęczowe Runy (II)

Czy to naprawdę był ten mag?

Od Hotaru do Annikki

W pierwszych miesiącach pobytu w Stellaire Hotaru nie raz budziła się w nocy, zlana zimnym potem, gdy jej umysł, wciąż oswajający się z nową rzeczywistością, podsuwał jej obraz tego, czego najbardziej się bała. W tamtych koszmarach jej tajemnica wychodziła na jaw, okrutna ciemność otaczała ją z każdej strony, paraliżując ruchy, mrożąc serce. Śniły jej się twarze, niegdyś znajome, teraz wykrzywione niczym demoniczne maski, twardy metal pętał jej nadgarstki, a gdzieś w tle słyszała szloch matki, przypominający zawodzenie potępionej zjawy. Widziała też Akihime – niegdyś przyjaciółkę, choć przyjaźń ta była tak trudna i wyboista – patrzącą na nią z pogardą, jak na zdrajczynię i złodziejkę, którą przecież była. Nie jej miejscem był środek sceny, nie jej przeznaczony wachlarz, to wydawało się absurdalne, w najśmielszych marzeniach nie przychodził do niej taki obraz. Prędzej marzyłaby o posiadaniu skrzydeł czy oddychaniu w morskich głębinach, niż o tym, by dzierżyć zaklęty wachlarz. Tak przynajmniej Hotaru uważała i dopiero lata musiały minąć, serce dorosnąć, a Hikaru przemawiać do niej ciepłym blaskiem emocji, by zaleczyć jątrzące się w duszy poczucie winy.

Od Hotaru - Tęczowe prezenty (I)

Hotaru odróżniała się od typowych mieszkańców Novendii na pierwszy rzut oka. Hebanowe włosy, blada cera i charakterystyczne rysy twarzy czyniły z niej cudzoziemkę – mogłoby się wydawać, wyróżniającą się od razu z tłumu, zapadającą w pamięć, niepasującą do otoczenia, a więc będącą dokładnie tym, czym nie powinien być dobry szpieg. Lecz to nie było wszystko. W sylwetce Hotaru było coś nieuchwytnego, w jej kroku mieszkała taneczna gracja, w każdym geście coś ulotnego, przemijającego, głos rozmywał się w ciszy między zdaniami, wspomnienie oczu blakło w otchłani niepamięci. Gdy przychodziło do tego, by ją opisać, ludzie mylili się w zeznaniach, słowa ich zawodziły, jakby każdy spotkał kogoś trochę innego, aktorkę o wielu rolach, tancerkę o wielu twarzach. To zaś czyniło z Hotaru szpiega doskonałego, pojawiającego się tam, gdzie wymagała tego misja, i znikającego tak, jakby nigdy go nie było.

Od Seymoura - Tęczowe Runy (I)

Seymour przysiadł na jakimś przydrożnym pniu, w przypadkowym miejscu swojej drogi donikąd. Słońce nie wyznaczało żadnej specjalnej pory, okolica nie ujmowała urokiem, on sam nie czuł się zmęczony, przynajmniej nie fizycznie, na nikogo nie czekał, a już na pewno nikt nie czekał na niego. Młody mężczyzna westchnął.

Od Isidoro do Eliasa

— Myślisz, że mapa może być niedokładna?

— Wątpię.

Od Bashara – Tęczowa Rękawica (I)

Jedna z jarzeniówek zasnęła snem wiecznym, potęgując zalegające w korytarzu poczucie beznadziei i nieuchronności. Dębowe drzwi, ciemne i dwuskrzydłowe, ciężkie niczym wrota piekieł, zamilkły i znieruchomiały, pochłonąwszy kolejnego, przerażonego studenta. Reszta ofiar kuliła się na rozstawionych pod ścianami krzesełkach. Niektórzy wciąż jeszcze powtarzali ostatnie zagadnienia, mając nadzieję, że te parę minut z notatkami ich uratuje, a mamrotane pod nosem skomplikowane, medyczne nazwy, brzmiały niczym rozpaczliwe modlitwy. Inni pogodzili się już z losem, siedzieli bezczynnie na swoich miejscach, patrząc przed siebie, albo zerkając na coś w telefonie, próbując zająć mózg jakąś przypadkową papką bodźców, choć na trochę oddalić od siebie stres. Czas nieubłaganie mijał.

Tęczowy Rift 2025

Ach, to nareszcie ten czas! Na pewno wszyscy ze zniecierpliwieniem czekali, aż kalendarz wreszcie pokaże 1 czerwca. Właśnie, dzisiaj jest również Dzień Dziecka! Z tej okazji jako Administracja Riftreach chciałybyśmy życzyć Wam wszystkiego, co najlepsze! Mamy nadzieję, że dzisiaj będziecie mogli obudzić w sobie wewnętrzne dziecko i oddać się samym przyjemnościom <3 A co do całego miesiąca, to obyście mogli go w pełni wykorzystać i z dumą nosić swoje flagi! A skoro o tym mowa…

W zeszłym roku z okazji Pride Month na Rifcie okazaliście taki zapał, że aż doprowadziliście do powstania nowego eventu! I nie martwcie się ani trochę, ponieważ Tęczowy Rift powraca w tym roku! Dla tych, których wtedy nie było, jest to luźny, łatwiutki event, w którym po prostu piszemy opowiadania związane z miesiącem dumy. Możecie z wyjątkową pasją i błogosławieństwem od gejowych mocy pisać o tym, jak Wasze postacie spędzają ten cudowny miesiąc <3 Wyjątkowa randka z drugą połówką? A może udział w marszu i Festiwalu Równości? Do wyboru, do koloru~

Zasady Eventu

1. Długość opowiadania jest dowolna – możecie się rozpisywać lub postawić na krótką formę.
2. Historia powinna być związana z Pride Month – puśćcie wodze fantazji i napiszcie o tym, z czym Wam się ten miesiąc kojarzy.
3. Tytuł powinien mieć formę: Od [Imię postaci] – [Tytuł opowiadania], czyli np. Od Merlina – Smok zjadł flagę, co teraz?.
4. Etykiety do opowiadania: nick, imię postaci, typ opowiadania, Event i Tęczowy Rift 2025, czyli na przykład: ChaosHead, Merlin Prospero Spellman, indywidualne, Event, Tęczowy Rift 2025.
5. Jeśli tworzycie opowiadania w kilka osób, postarajcie się zaznaczyć, że Wasze historie są częścią większej całości. Możecie dodać numer do opowiadania, na przykład: Od Janka – Tęczowe pierogi (I).
6. Publikacja opowiadań: przez cały czerwiec. Ale tak jak zawsze, jeśli się nie wyrobicie, dajcie znać to poczekamy na Was z podsumowaniem.
7. Za udział w evencie przewidziana jest nagroda w postaci unikalnej rangi na Discordzie <3

Podsumowanie 2025.05

Patrzcie, maj już za nami! Szybko ten czas leci, prawda? Przecież jeszcze chwilę temu był kwiecień! Ale tak, maj minął, a to oznacza, że czas na najbardziej kolorowy miesiąc w roku, czyli czerwiec, inaczej nazywany Pride Month! Z tej okazji mamy dla Was event - ten, który w zeszłym roku sami sobie zrobiliście <3 Post otwierający pojawi się już niedługo :3